Nie zgrywaj idioty.
Jesteś Kang-ho.
Możesz umrzeć, jeśli nie zaczniemy operować
w ciągu 30 minut.
Otworzę ci czaszkę
i przeprowadzę operację.
Zabiję cię!
Wiesz, jak to działa, lepiej niż ja.
Oh Young-ji zrobiła to dla ciebie.
Przerażasz mnie.
Co on ci zrobił?
Nie po to Kang-chul uratował ci życie.
Nie po to, żebyś został mordercą...
Nie dbam o to, kim jest ten pacjent.
Jeśli go zabijesz udowodnisz, że udajesz amnezję.
Co tu robisz, skoro mamy dwóch neurochirurgów na dyżurze?
Nie możemy czekać. Ja to zrobię.
W porządku.
Zaczynamy
operację pacjenta z krwiakiem podtwardówkowym.
Skalpel.
Wykonuję otwór trepanacyjny. Otwieram czaszkę,
zbliżam się do linii pośrodkowej.
- Co takiego? - Doktorze.
Doktorze Lee, dlaczego pan się tak spieszy?
Pracuję w zawodzie od ponad dekady
nie wydaje mi się, żeby należało się tak spieszyć.
Jeśli zbliży się pan do linii pośrodkowej pełnej fragmentów kości
i przetnie pan zatokę,
- dozna wstrząsu przez krwawienie. - Przecięcie nerwu.
Jak pan woli.
Widzę oponę twardą.
Ssanie.
Doktorze, skrzep jest większy
i bliżej linii pośrodkowej.
Możemy uszkodzić zatokę.
Doktorze Lee, proszę być ostrożnym.
Więcej irygacji.
Może zdarzyć się wypadek medyczny.
Proszę się nie spieszyć, doktorze Lee.
A jeśli nie zatrzyma pan krwawienia?
Przetnij zatokę.
Lee Cho-in...
Przetnij tętnicę
i udowodnij, że tylko udajesz amnezję.
Doktorze, chyba widzę przerwanie żyły łączącej.
Czyli brak uszkodzenia zatoki?
Instrument bipolarny.
Krwawienie ustało.
Opanowaliśmy krwawienie.
Nie spieszmy się i zszyjmy go.
Nie spieszyć się?
Myślałem, że nastąpi poważny wypadek. Jestem ledwo żywy.
Nie możesz umrzeć, zanim nie spotkasz się z doktor Kim Hyun-ju.
Dlaczego o niej wspominasz?
Doktorze Lee, dyrektor tu był.
Sun-woo?
Tak, ciskał laserami z oczu,
obserwując każdy twój ruch.
Zamkniesz go? Zaraz wracam.
Jak było?
Byłem tak przerażony, że prawie zrobiłem w gacie.
Myślałem, że doktor Lee się pomyli.
Zamknij go.
Sun-woo.
Dlaczego nie powiedziałeś, że tam byłeś?
I co myślisz?
Świetny byłem, prawda?
Nawet rezydent z trzeciego roku potrafi przeprowadzić taką operację.
Naprawdę?
Pewnie tak.
Byłeś ostatnio w Cheong-ju, Sun-woo?
W Cheong-ju?
Czemu pytasz?
Ktoś cię tam widział.
Byłeś tam?
Kto ci to powiedział?
Cóż...
Może sam cię widziałem.
Co takiego?
Dlaczego wydajesz się tak zdziwiony.
Rozmawiałem z doktor Kim Hyun-ju.
Powiedziała, że odwiedziłeś placówkę.
Idę dokończyć pracę.
Panie Choe,
proszę doprowadzić to do końca.
CHEONG-JU
OSOBA, KTÓRA ZLECIŁA MOJE ZABÓJSTWO
Proszę doprowadzić sprawę do końca.
Trzeba to skończyć w Cheong-ju.
WYPADEK SAMOCHODOWY
Doktorze Lee Cho-in, dzwonię z Oddziału Intensywnej Terapii.
Pański pacjent z krwiakiem podtwardówkowym właśnie się obudził.
ODDZIAŁ INTENSYWNEJ TERAPII
Oh Kang-ho, to znaczy Lee Cho-in.
Odwdzięczę się Oh Young-ji za uratowanie mi życia.
Co się stało z tym pacjentem?
Dopiero co tu był. Nie ma go?
Dlaczego znowu się spóźniłeś, Seo Jin-ho?
Masz kolejną dostawę.
Jak się miewasz, towarzyszko Oh Young-ji?
Jak mnie znalazłeś?
Kang-ho... To znaczy Lee Cho-in mi powiedział.
PAN LEE CHO-IN
Abonent jest w tym momencie nieosiągalny.
Choi Chi-soo!
Odbierz, Young-ji.
Halo?
Panie Lee Cho-in.
Young-ji.
Panie Lee.
Young-ji.
Tak, panie Lee. Tu Oh Young-ji.
Co teraz robisz?
Pracuję.
Rzeczywiście.
Mówiłaś, że nocami prowadzisz bar.
Też jestem trochę głodny.
Dostarczacie zamówienia do Seulu?
Nie zwróci mi się nawet za benzynę.
- Young-ji. - Tak, panie Lee.
Mam pilną sprawę. Możemy się jutro spotkać?
O co chodzi?
Muszę iść na operację, nie mogę już rozmawiać.
Powiem wszystko, kiedy się zobaczymy.
W porządku? Do zobaczenia jutro.
Doktorze Lee.
Co to za pilna sprawa?
Dokąd teraz?
Young-ji, naprawdę nie kupisz mi skutera?
Mogę się zabić albo zostać kolarzem.
Weź jutro dzień wolny, Jin-ho.
Naprawdę? Nie otwieramy jutro?
Nie. Jadę do Seulu.
Do Seulu?
Tak, do Seulu.
CHOI CHI-SOO
Choi Chi-soo,
choćbyś był nawet żołnierzem Sił Specjalnych,
nie mógłbyś chodzić w tym stanie.
Gdzie poszedłeś?
Choi Chi-soo...
Proszę złapać mój palec.
A teraz podnieść ręce.
Operacja się powiodła, panie Choi.
Dlaczego mnie pan tu przeniósł?
Słyszałem, że nazywa pan doktora Lee Cho-ina
imieniem Oh Kang-ho.
Wspominał pan też Oh Young-ji.
Co chce pan wiedzieć?
Wszystko o Oh Kang-ho
i o jego związku
z Oh Young-ji.
Lee Cho-in próbował pana zabić
podczas operacji.
Mam wezwać doktora Lee Cho-ina?
Ten palant...
To przez niego tu wylądowałem.
Co chcesz wiedzieć?
Wszystko ci powiem.
Zwołaliśmy to posiedzenie ponownie,
ponieważ doktor Lee Cho-in sprzeciwia się degradacji Kim Hyun-Ju.
I decyzjom komisji podjętym podczas poprzedniego wysłuchania.
Doktorze Lee Cho-in.
Brakujące leki nie zostały zabrane przez doktor Kim.
Wziąłem je ze sobą do Chin
do mojej pracy ochotniczej.
Doktorze Lee Cho-in, czy ma pan dowody na poparcie tych słów?
Sądzę, że ktoś jeszcze odwiedził Tolu,
gdzie pracowałem.
Będzie moim świadkiem.
Kto to taki?
Mój brat, Lee Sun-woo,
dyrektor Centrum Neurochirurgii,
który rzucił się na poszukiwania, kiedy zaginąłem.
Powiedział, że pojechał do Tolu
kiedy zaginąłem.
Będziesz moim świadkiem?
Oczywiście.
Ale nie mogę potwierdzić, że potrzebowałeś leków antypsychotycznych,
żeby pomagać tamtejszym ludziom.
Prawda.
Problemem nie są zaginione leki,
ale zaginione leki antypsychotyczne.
Doktor Kim podpisała oświadczenie i przyznała się.
Doktor Kim, podpisała pani to oświadczanie?
To nie jest mój podpis.
O czym pani mówi?
Mówiła pani, że tak!
Mogę spojrzeć?
Oto kopia arkusza pobrania leków dostarczona przez doktora Banga.
Oraz kopia formularza zgody pacjenta
podpisana przez doktor Kim Hyun-ju na Izbie Przyjęć.
Mogą wyglądać podobnie, ale nie są takie same.
Co pan sugeruje?
To niemal niemożliwe, żeby doktor Kim
podpisywała wszystkie formularze pobrania leków,
skoro Izba Przyjęć jest codziennie zalewana przez pacjentów.
Czasem dokumenty podpisuje siostra oddziałowa albo lekarz dyżurny
w imieniu doktor Kim.
Więc...
Sugeruje pan, że to podpis pielęgniarki?
Oczywiście.
Ale ktoś próbował podrobić podpis doktor Kim
na formularzu, żeby wrobić ją w kradzież leków antypsychotycznych,
ale zamiast tego podrobił podpis pielęgniarki.
Zatem osobą, która powinna być poddana działaniom dyscyplinarnym
w tej sprawie
jest ten, kto chciał podrobić podpis doktor Kim.
Przedstawiam podpisane kopie jako dowód.
Proszę ukarać tych, którzy wciąż mają pracę,
chociaż są zamieszani w tak karygodny czyn.
To poniżające.
Przykro mi.
Nie umiecie nawet pozbyć się Kim Hyun-ju?
Co ludzie powiedzą?
Zostaliśmy ludźmi, którzy uciekają się do brudnych sztuczek
żeby zbudować Centrum Neurochirurgii,
a Kim Hyun-ju i Lee Cho-in wyglądają przy nas szlachetnie.
Przepraszam, nie miałem pojęcia, że ktoś inny podpisywał się za nią.
Myślę, że to pan trafi do Cheong-ju
zamiast Kim Hyun-ju.
Słucham?
Proszę pani...
Zamierza mnie pani zwolnić?
Ktoś musi wziąć za to odpowiedzialność.
Może pan już iść.
Proszę pani...
Może coś poszło nie tak,
ale to pani kazała mi to zrobić.
Nie doceniliśmy ich.
Wiem.
Jest jakiś sposób?
Powinnaś ustąpić.
Możesz stracić jeszcze więcej, jeśli nie odpuścisz.
Ja to zaczęłam.
Obronię cię, matko.
Nie przejmuj się.
Witamy z powrotem.
Skoro wróciła,
projekt Centrum Medycyny Ratunkowej wraca do gry?
Chodź tu.
Dziękuję, doktorze Kim.
Wracajcie do pracy.
Tak.
Miłego dnia.
Gdzie jest Cho-in?
Dopiero co tu był.
Doktor Kim Hyun-ju.
Doktorze Lee Cho-in.
Przepraszam, że musiałaś przejść to wszystko z mojego powodu.
Witaj z powrotem.
Dziękuję.
Dość tego.
Odsuń się od niej.
Jak się czujesz?
Jak się czuję? Co ze mną nie tak?
Tutaj?
Nadal nic nie pamiętam.
Naprawdę? Nic?
Odzyskam moje wspomnienia, kiedy będę ich potrzebować.
Potrzebujesz nowych wizytówek.
SZPITAL BOSUNG W CHEONG-JU
Patrz, gdzie idziesz.
Panie Oh, to ja. Gdzie pan jest?
Jestem w drodze do szpitala.
Musimy porozmawiać.
Wysyłają cię do Bosung w Cheong-ju?
Tak, jutro.
Jak wicedyrektor może mi to zrobić?
Myślę, że zaczyna swój plan.
Cieszę się, że zainwestowałem w twoją firmę.
Gdybym nawet tego nie miał...
Na myśl o tym przechodzą mi ciarki.
Widziałeś, co się działo na giełdzie?
Byłem zajęty przesłuchaniem. Co się dzieje?
Nasze akcje Medi House spadły o 15 procent.
Co takiego? 15 procent...
Co się stało?
W Yeoido i Myeongdong pojawiły się te ulotki.
CENTRUM NEUROCHIRURGII WSTRZYMANE
WŁAŚCICIELEM JEST LEE CHO-IN.
DOKTOR LEE CHO-IN WOLI RATOWNICTWO
Czy to znaczy, że nasze akcje będą bezwartościowe?
W tym tempie w ciągu dwóch dni stracą połowę wartości.
A za dwa kolejne dni będą bezwartościowe.
Kto to robi?
Kto inny niż Lee Cho-in?
Lee Cho-in, ta kanalia...
Co zrobimy?
Nie możemy siedzieć z założonymi rękami.
Wciąż mam asa w rękawie.
Kto to?
Doktor Lee Cho-in.
Wszystko w porządku, panie Oh?
Proszę mnie złapać za rękę.
Panie Oh, ręka, którą teraz pan trzyma,
pomoże zepchnąć pana w przepaść.
Im dłużej o tym myślę,
tym bardziej wątpię, że pan sam jeden
stał za moim porwaniem.
Jeśli powie mi pan, kto usiłował mnie zabić,
kto poza panem dał zbirom pozwolenie, by mnie zabić,
pomogę panu się podnieść.
Proszę się zastanowić i dać mi znać.
Pyta pan,
czy wykupię akcje Medi House?
Jak tak dalej pójdzie
Centrum Neurochirurgii może nigdy nie powstać.
Wie pan, że fundacje, takie jak nasz szpital
nie mogą kupować akcji prywatnych firm.
Ale może je pan kupić sam?
A jeśli nie mam ochoty?
Jak pan myśli, dlaczego chciałem spotkać się z panem, a nie z pańską matką?
Co chce pan powiedzieć?
Pańska matka, wicedyrektor Nah Hae-ju, również była zamieszana
w porwanie Lee Cho-ina.
Zgodziła się na to.
Nie chce pan, żeby świat o tym usłyszał, prawda?
Lee Cho-in czeka na mnie za drzwiami.
Obiecał, że mi przebaczy,
jeśli powiem, kto usiłował go zabić.
Rozumiem.
Za dwa dni zacznę kupować.
Zajmę się Lee Cho-inem,
skoro jestem odpowiedzialny za pomyłkę w Chinach.
Lepiej już pójdę.
Depcze mi po piętach...
Lee Cho-in.
Doktorze Lee Sun-woo, to ja, Choe.
Gdzie pan jest?
W Seulu.
Spotkajmy się.
Bardzo chętnie.
Young-ji!
Panie Lee Cho-in.
Szybko.
Szybko. Jesteśmy spóźnieni.
Na co?
Dokąd idziemy, panie Lee?
Doktorze.
Doktorze Lee.
To jest Oh Young-ji. Wiek...
- Ile masz lat, Young-ji? - Dwadzieścia sześć.
Dwadzieścia sześć lat i, jak widać, jest w świetnej formie.
Mówi po chińsku i japońsku
i ma zabójczy chińsko-koreański akcent.
Proszę z nią porozmawiać.
To o niej pan mówił?
- Pani Oh Young-ji? - Dokładnie.
Pani doktor, liczę na panią.
Panie Oh Young-ji, jest pani gotowa na rozmowę kwalifikacyjną?
Na rozmowę...?
Nie powiedział pani, że idzie pani na rozmowę
w sprawie stanowiska koordynatora międzynarodowego?
Słucham?
Chodźmy do środka.
Proszę usiąść.
Wszystko w porządku?
Nie rozmawiajmy o wypadku,
skoro obaj popełniliśmy błędy.
Dobrze.
Chciał się pan ze mną widzieć,
żebym zajął się Lee Cho-inem...
Nie. Mamy pilniejszą kwestie.
Musi się pan zająć człowiekiem, który zlecił
porwanie Lee Cho-ina.
To będzie trudne.
Zaoferował mi dziesięciokrotnie wyższe wynagrodzenie.
Przypuszczam, że nie śledzi pan wiadomości.
Akcje jego firmy poszły mocno w dół.
Wątpię, żeby był w stanie tyle zapłacić.
Proszę się tym zająć jak najszybciej.
To nie wystarczy.
Musi pan chociaż dorównać ofercie pana Oh.
W porządku.
Wystawię rachunek za Lee Cho-ina,
kiedy tylko zajmę się panem Oh.
To będzie pana kosztować.
W porządku.
Ty będziesz następny, panie Choe.
Jak poszła rozmowa, Young-ji?
A jak miała pójść?
Zawlokłeś mnie tam,
zostałam zasypana pytaniami.
Nie byłam gotowa.
To dziwne. To w jaki sposób dostałaś tę pracę?
Co takiego?
Dostałam pracę?
Dostałaś.
Jutro zaczynasz.
Jutro?
Nie mogę. Mam restaurację
i wycieczki zaplanowane na przyszły tydzień.
To mamy problem. Mamy surową politykę
dotyczącą nieprzyjęcia oferty pracy.
Obciążą cię za poniesione straty
i dostaniesz dożywotni zakaz wstępu do szpitala.
Co mam...?
Uważasz mnie za idiotkę?
Nie robią czegoś takiego w Korei Południowej.
Nie robią tak nawet w Korei Północnej.
Nie dałaś się nabrać.
W każdym razie, nie możesz wrócić.
Dlaczego?
Bo chcę mieć cię przy sobie.
Chodźmy. Pokażę ci twoje nowe mieszkanie.
Dzień dobry, doktorze Lee.
Pani Oh Young-ji.
Dostała pracę w szpitalu.
Naprawdę? To cudownie.
Nie chciała pani przyjść, kiedy dzwoniłem.
Nie wiem, jak Cho-in panią tu ściągnął.
To nie tak...
Nie mogłam przyjść wcześniej, wyskoczyło mi coś pilnego.
W każdym razie to dobrze wiadomość.
Możemy teraz być jak rodzina.
Widzisz?
Nie możesz teraz nigdzie iść.
Poproś go o podwyżkę.
Do zobaczenia.
Dlaczego to zrobiłeś?
Postawiłeś mnie w niezręcznej sytuacji.
Wiem, że się cieszysz.
Chodź za mną.
Powiedziałeś, że Oh Young-ji to siostra Oh Kang-chula,
człowieka, który uratował Oh Kang-ho
i zginął zamiast niego?
To prawda.
Oh Kang-chul i Oh Kang-ho
byli sobie bliżsi niż bracia.
To dlatego chce mieć ją przy sobie i chronić ją.
Lee Cho-in, zdradziłeś się, sprowadzając tu Oh Young-ji.
Udajesz amnezję.
Kto to taki?
Człowiek, którego chcesz się pozbyć?
Uratowałeś mnie, żebym odwalił za ciebie brudną robotę?
Powiem ci później.
Pozwól mi pozbyć się Oh Kang-ho.
Zginę przedwczesną śmiercią,
jeśli sam nie rozerwę tego drania na strzępy.
Tu mieszkasz?
Jesteś zawiedziona?
Nie...
Trochę.
Myślałam, że mieszkasz w ładniejszym miejscu.
Jestem tu, bo muszę być na dyżurze.
Będzie ci tu niewygodnie?
Nie, jest dobrze.
Wytrzymaj kilka dni.
A kiedy będę mieć wolne, pojedziemy po twoje rzeczy.
Dobrze.
Co to jest?
Guma.
Trzymaj się mnie jak ta guma.
Panie Lee.
Odwiedził cię niedawno dziwny człowiek?
Dziwny człowiek? Kto taki?
Na lotnisku w Cheong-ju zobaczyłam mężczyznę,
który wyglądał jak Choe Bok-geun,
który próbował porwać cię w Chinach.
Martwiłam się, że znów po ciebie przyjechał.
Dlatego przyjechałam do Seulu.
Jesteśmy w Seulu, w Korei Południowej.
Tu za porwanie trafia się do więzienia.
Nie przejmuj się.
Wszystko będzie dobrze?
Jestem drugim synem właściciela Szpitala Bosung.
Nic mi nie będzie.
Nie martw się i śpij.
Wszystko będzie dobrze?
Jesteś bardzo sceptyczna.
Idę spać.
Jeśli nie jesteś śpiąca, zejdź i zrób mi masaż.
Dobranoc.
Young-ji.
Najbardziej się teraz boję,
że nie będę mógł cię ochronić.
To napawa mnie lękiem.
Choe Bok-geun.
Panie Oh.
Panie Choe, czekałem na pana.
Chodźmy.
Musi pan pójść z nam.
- Musi być pani trudno pierwszego dnia. - Nie.
To poczekalnia.
Tu jest rejestracja.
IZBA PRZYJĘĆ
Wydaje mi się, że krwawi do jamy brzusznej.
Zróbcie tomografię brzucha i badania krwi.
Tak jest, doktorze.
Medi House.
Poproszę z panem Oh In-geun.
Nie ma go dzisiaj. Czy mam coś przekazać?
Zadzwonię później.
Przychodzi codziennie, a dzisiaj się nie pojawił.
Ciekawe czy coś się stało.
USG SEO-YEON 12.10-13.10
Znalazłeś odpowiednie miejsce?
Tak. Ziemia jest wilgotna. Dobra do kopania.
- Przynieśmy go. - Tak jest.
Szefie, nie ma go.
Znajdź go!
Cholera!
Young-ji.
To ty, Young-ji?
Pani Kim Seo-yeon.
To ty.
Co tu robisz?
Ja...
Dostałam tu pracę.
Naprawdę?
To wspaniale.
Dziękuję.
Dostałaś moją wiadomość?
Napisałam do ciebie, kiedy nie udało nam się spotkać w Cheong-ju.
Dostałam.
Wypadło ci coś pilnego?
Cóż...
Kim Seo-yeon.
Cho-in.
Ty też tu byłaś.
Tak.
Masz dzisiaj USG? Chodźmy.
Dobrze.
Do zobaczenia, Young-ji.
Dobrze, do widzenia.
Jadłaś coś, Young-ji?
Oczywiście.
Zobacz, która jest godzina. Jadłam.
Chodźmy.
Panie Lee, pięknie razem wyglądacie.
Jedz i zmądrzej, Oh Young-ji.
Jesteśmy.
Do zobaczenia.
Powodzenia.
Spotykałeś się z Young-ji w Cheong-ju?
Tak.
To dlatego dzwoniła...
Cześć.
Seo-yeon.
Wzięłaś ogrzewacz?
Znowu zapomniałaś, ciamajdo?
Mówiłaś, że nie lubisz zimnego żelu.
Dziękuję.
Musisz przestać robić takie rzeczy, Cho-in.
Źle się z tym czuję.
Pozwól mi zrobić chociaż tyle.
Halo? Pan Oh.
Doktorze Lee, to ja, Oh In-geun.
Powiem, kto chciał pana zabić.
Ale proszę usunąć te ulotki z giełdy.
Dlaczego mam panu wierzyć?
Nie chcę być mordercą w oczach mej żony i dzieci.
Wyjadę z rodziną, jak tylko sprzedam akcje.
Najpierw proszę powiedzieć, kto zlecił moje zabójstwo.
Jeśli dam panu nazwisko i numer człowieka,
którego wynająłem w Chinach, żeby pana zabił,
uwierzy mi pan i usunie te ulotki?
Chce pan powiedzieć,
że pan tylko wynajął zabójcę w Chinach?
Tak.
Człowiek, który usiłował pana zabić, to
Choe Bok-geun.
Chyba prysnął, szefie.
My też powinniśmy się ulotnić, jeśli pan Oh zadzwoni na policję...
Nie.
Pan Oh wynajął mnie, żebym zabił Lee Cho-ina.
Nie może iść na policję.
Tak?
Panie Choe Bok-geun.
Kto mówi?
Pytałem, kto mówi.
Znamy się dobrze z Chin.
Ach tak? A niby skąd?
Panie Choe Bok-geun.
Nie wystarczyło,
że usiłował pan zabić mnie w Chinach?
Teraz chciał pan zabić pana Oh?
Kim pan jest?
Proszę się ze mną spotkać, jeśli jest pan ciekawy.
Dobrze, spotkajmy się.
Porozmawiamy, kiedy się spotkamy.
Gdzie?
W parku Sajik za dwie godziny.
Dobrze.
Proszę zaczekać.
Jak pana rozpoznam?
Rozpozna pan.
W porządku.
ZBIRY NASŁANI, ŻEBY MNIE ZABIĆ
PRÓBOWALI MNIE TEŻ ZABIĆ W CHEONG-JU
OSOBA, KTÓRA ZLECIŁA MOJE ZABÓJSTWO
Szefie, naprawdę chcesz się z nim spotkać?
Muszę, żeby się dowiedzieć, kto to jest.
To może być zasadzka. A jeśli to policja?
Nie.
Wtedy namierzyliby mój numer i już by nas złapali.
To ja.
Co się stało z panem Oh...?
Doktorze Lee, komu przekazał pan informacje?
O czym pan mówi?
Ktoś wie,
że usiłowałem zabić Lee Cho-ina i pana Oh.
Co takiego?
Kto taki?
Nikomu pan nie mówił?
W takim razie sam się dowiem, kiedy się z nim spotkam.
Gdzie się pan z nim spotyka?
W porządku.
Lee Cho-in.
To ty?
Choe Bok-geun.
Ty kanalio...
Straciłeś poczucie strachu, odkąd przeżyłeś moje strzały?
Chciałem jeszcze raz spojrzeć ci w twarz,
choćbym miał to przypłacić życiem.
Ty sukin...
Idiota.
Wstawaj, draniu.
Ty arogancki sukinsynu.
Myślisz, że jesteś innym człowiekiem,
bo szwendałeś się po Chinach ze zbiegami?
Ale nie możesz się z nami równać.
Myślałeś, że nie będę mógł użyć broni w Korei?
My tylko wypełniamy rozkazy.
Nie miej nam tego za złe.
Choe Bok-geun.
Pozwól mi o coś zapytać przed śmiercią.
To pan Oh zatrudnił cię, żeby mnie zamordować?
Wreszcie znasz prawdę, ale jest już trochę za późno.
Kiedy wróciłeś do Korei...
Kto zlecił zabicie mnie w Cheong-ju?
W Cheong-ju?
Cholera. Jednak wszystko pamięta.
Wtedy...
Pan Oh nie wiedział, że wciąż żyję.
Więc kto zlecił moją śmierć
w Cheong-ju?
Muszę to wiedzieć przed śmiercią.
Pan Oh zlecił mi, żebym zabił cię Chinach.
Ale...
osobą, która zleciła twoje zabójstwo w Korei,
nie był pan Oh,
ale Lee Sun-woo, twój brat.
Sun-woo.
Sun-woo!